در دویستمین شب از تجمعات مردمی باید دانست که خیابان دیگر فقط محل ابراز احساسات نیست؛ بخشی از معماری تابآوری ملی است. همانگونه که از نیروهای نظامی انتظار انضباط میرود و از دیپلماسی انتظار عقلانیت، از خیابان نیز باید انتظار اخلاق وحدت داشت. شاید مهمترین شعار دویستمین شب، نه شعاری سیاسی، بلکه یک اصل راهبردی باشد: خیابان هرچه ملیتر، ایران تابآورتر.
نظرات (0)